Εξοργισμένος ο Νίκος Ορφανός με τον θάνατο του George Michael! Το μήνυμα του για την ομοφυλοφιλία που προκαλεί!

Συγκλονισμένος ο καλλιτεχνικός χώρος με τον θάνατο του George Michael!

Πολλοί διάσημοι της ξένης αλλά και της εγχώριας showbiz αποχαιρέτησαν τον καλλιτέχνη με μηνύματα μέσα από τους προσωπικούς τους λογαριασμούς στα social media. Ένας από αυτούς είναι και ο Νίκος Ορφανός ο οποιός θέλησε να περάσει το δικό του μήνυμα μέσα από μια ανάρτηση που έκανε στον προσωπικό του λογαριασμό στο facebook γεμάτος οργή!

Δείτε τι έγραψε ο ηθοποιός, μια ανάρτηση που σίγουρα θα σχολιαστεί:

Είθισται σε κάθε θάνατο “διάσημου”, κατά κανόνα καλλιτέχνη, να ξεκινάει ο κανιβαλισμός. Δεν έχω κανένα πρόβλημα με αυτό, ο άνθρωπος πάντα αισθάνεται λίγο καλύτερα όταν ο θάνατος χτυπάει κάποιον άλλο, είναι μια προσπάθεια εξορκισμού αυτού του διαολεμένου αναπόφευκτου που μας περιμένει όλους. Και μάλιστα οι καλλιτέχνες που είναι πιο ανυπεράσπιστοι, μέσα στην αθωότητά τους, κατακρεουργούνται σχεδόν όσο λατρεύονται, κι αυτό είναι ένας νόμος της ζωής υπό μία έννοια, οκ. Ακόμα και τα χαιρέκακα σχόλια, του τύπου, “καλά να πάθει, έτσι που ζούσε-οδηγούσε-φερόταν,κλπ”, κατανοητά είναιι, μέσα στην ασημαντότητα εκείνων που τα γράφουν, μια ισχνή προσπάθεια να σηκωθούνε λίγο ψηλότερα του λόγου τους, όλα ανθρώπινα μέσα στη ματαιότητά τους ξαναλέω.
Αυτό που είναι όμως, για μένα, εξοργιστικό, είναι όταν διαβάζω πόσο οι γονείς ας πούμε του καλλιτέχνη, που δεν καταλάβαιναν χριστό από την τέχνη και το ταλέντο του όσο ζούσε, που δεν τον αποδέχονταν γιατί ήταν γκέη-λεσβία-χασικλής-απροσάρμοστος εν γένει, σύμφωνα με τα κριτήρια της δικής τους μίζερης χαμοζωής, πόσο λοιπόν αυτοί οι κανίβαλοι, θα πλουτίσουν, πέρα από την ίδια του την εταιρεία, από τα δικαιώματα που βροχηδόν θα εισπράξουν από την επαναπώληση του έργου του εκλιπόντος.
Καλοφάγωτα σε λογής καταχρήσεις λοιπόν. Τουλάχιστον ας ρίξουν και δυο δάκρυα μετάνοιας, για την έλλειψη αποδοχής που τους διακατείχε τόσα χρόνια. Αυτούς, έτσι κι αλλιώς κανείς δε θα τους θυμάται. Τα τραγούδια όμως και η ανάμνηση της χαράς της ζωής πάντα θα στέκει εδώ κι εκεί, κι απρόσμενα.
Αντίο Τζωρτζ…δεν ήμουν θαυμαστής σου φανατικός…αλλά κάποια τραγούδια σου ήταν πραγματικά σπουδαία ποπ τραγούδια υψηλού επιπέδου…

George Michael – Mothers Pride